Tekirdağ-Kapaklı Belediyesi ile MTA Genel Müdürlüğü arasında yapılan

sözleşme gereği, Tekirdağ-Kapaklı Belediyesi’ne ait AR: 2019590004 no.lu Tekirdağ-

Kapaklı jeotermal kaynak arama ruhsat sahasında gerçekleştirilen jeotermal amaçlı

jeolojik ve jeofizik etüt çalışmaları ile sahanın mevcut jeotermal durumunun

belirlenmesi ve üretim amaçlı kuyu lokasyonu önerilmesi hedeflenmiştir.

Trakya Havzası, batıda Yunanistan sınırları içindeki metamorfik Rodop Masifi,

kuzeyde Bulgaristan ve Türkiye sınırları içinde metamorfik-granitik kayaçlardan oluşan

Istranca Masifi, güneyde Marmara Denizi ve İstanbul Paleozoyik’i ile sınırlı bir

Tersiyer Havzası’dır. Bu coğrafik sınırlar içinde yer alan Trakya Havzası, batıya dogru

Yunanistan, güneybatıya dogru Saros Körfezi ve Ege Denizi boyunca uzanmaktadır.

Trakya Havzası’nın temelini Paleozoyik ve Mesozoyik yaşlı metamorfik ve magmatik

kayaçlar oluşturur. Temel kayalarını havzada, kuzeyde Istranca Dağları’nda, batıda

Rodop Masifi’nde, güneyde Kuzey Anadolu Fay zonu ile Sakarya Kıtası’nda ve doğuda

İstanbul Boğazı çevresinde görmek mümkündür.

Herhangi bir jeotermal doğal çıkış bulunmayan inceleme alanının bulunduğu

bölgede, jeotermal unsurlardan genç volkanik birimler ve aktif tektonik yapılar da

yüzeyde görülmemektedir. Ancak çalışma sahasının yer aldığı bölgede açılmış olan

kömür ve derin petrol kuyularında, jeotermik gradyan değerlerinin ortalamanın üzerinde

olması dikkat çekici olmuştur. 2013 yılından itibaren Trakya bölgesinde, MTA Genel

Müdürlüğü tarafından başlatılan jeotermal etüt çalışmaları sonrasında, 2014 yılında,

yine MTA Genel Müdürlüğü tarafından Kırklareli-Merkez-Asilbeyli sahasında açılan

KMA-2014/7 jeotermal araştırma kuyusundan 57 °C sıcaklıkta ve 30 l/sn. debide

(kompresör) sıcak akışkan elde edilerek bölgenin ilk jeotermal alanı ortaya çıkmıştır.

Daha sonra 2015 yılında, Tekirdağ-Saray’da MTA Genel Müdürlüğü tarafından açılan

TS-2015/1 jeotermal araştırma sondajında 25 l/sn. (kompresör) debide ve 57 °C

sıcaklıkta akışkan elde edilmiştir. Böylece bölgede jeotermal enerjinin varlığı ortaya

çıkartılmış ve araştırmaların genişlemesini mümkün kılmıştır.

Çalışma alanının yer aldığı bölgede temelde, Paleozoyik yaşlı, çeşitli gnays ve

şistlerden oluşan Tekedere Grubu ve pembe, beyaz renkli, iri feldspat fenokristalleri

içeren, gnaysik granitlerden oluşan Şeytandere Metagraniti yer almaktadır. Temel

birimlerin üzerine açısal uyumsuzlukla, Orta Eosen yaşlı bej, beyaz, sarı, gri renkli,

tabanda volkanik kırıntılı, kumlu, killi kireçtaşı, kumtaşı ve marndan oluşan İslambeyli

Formasyonu ile Üst Eosen yaşlı beyaz, grimsi beyaz, gri, krem, yer yer sarı renkli, bol

fosilli, kumlu-killi resifal kireçtaşlarından oluşan Kırklareli Kireçtaşı gelmektedir.

Kırklareli Kireçtaşı üzerine uyumsuz olarak, Oligosen yaşlı, kumtaşı, çakıllı kumtaşı,

çakıltaşı, oolitik kireçtaşı, Congeria’lı kireçtaşı ve killi kireçtaşı ardalanmasından oluşan

Pınarhisar Formasyonu ve kirli sarı, gri, açık kahverengi, bej renkli, yer yer kömür

bantlı, şeyl, miltaşı ardalanması ile sarımsı gri kumtaşı, yeşilimsi gri kiltaşı

ardalanmasından oluşan Orta-Üst Oligosen yaşlı Süloğlu Formasyonu gelmektedir. Tüm

bu birimler inceleme alanında mostra vermemekte ancak stratigrafik olarak yer

almaktadır. Bu birimlerin de üzerine, Üst Miyosen’e ait kil bantlı ve çamurlu kumtaşı

ara seviyeli, beyaz, kirli beyaz, gri renkli, gölsel kireçtaşlarından oluşan ve yine çalışma

alanında yüzeylemeyen Sinanlı Formasyonu ve bu birimle yanal geçişli olarak sarımsı

beyaz, beyaz renkli, çapraz tabakalı kumtaşı, killi kumtaşı ile kırmızımsı, yeşilimsi

renkli, laminalı kiltaşı ve az tutturulmuş çakıltaşı merceklerinden oluşan ve inceleme

alanında yaygın bir şekilde yüzeyleyen Ergene Formasyonu gelir. Bu birimlerin üzerine

ise Pliyosen yaşlı, kırmızı, kahverengi, açık kahverengi, sarı, yer yer beyaz renkli, yer