ÖZ

Bu çalışma ile Giresun-Harkköy maden yatağının, masif cevher kısmının olabileceği düşünülerek, 2011 
yılında MTA Genel Müdürlüğü’ ne kazandırılan 6 adet ruhsat sahası maden jeolojisi yönünden 
incelenerek sahalarda ekonomik bir cevherleşmenin olup olmadığı araştırılmıştır.

Ruhsat sahaları birbirine birleşik olduğundan dolayı, Giresun G41-b1,b2 paftaları içinde bulunan 
ruhsatlar birleştirilerek yaklaşık 140 km2lik alanda 1/10.000 ölçekli yarı detay maden jeolojisi 
haritası yapılmış ve yüzeylenen formasyonlar litolojik özellikleri göz önünde tutularak ayrıntılı 
olarak haritalanmıştır.

İnceleme alanı, Geç Kretase-Tersiyer yaş aralığında oluşan volkanik ve tortul birimler ile bunları 
kesen intrüzif kayaçlarla temsil edilir. Yörede, tabandan tavana doğru uyumlu olarak Güven,(1993) 
tarafından adlandırılan Geç Kretase yaşlı dasit-riyodasitik bileşimde lav ve piroklastiklerden 
oluşan Kızılkaya Formasyonu, bazaltik-andezitik lav ve piroklastikleri ile kırmızı renkli 
çamurtaşı-kiltaşı-andezitik tüf ve kumtaşı ara seviyeleri içeren Çağlayan Formasyonu, Pontidler’de 
ikinci asidik faza karşılık gelen, çamurtaşı-tüf-tüfit-kiltaşı-kumtaşı mercekleri içeren, 
dasitik-riyodasitik-riyolit-trakitik bileşimde piroklastiklerin oluşturduğu Tirebolu Formasyonu yer 
alır. Üst Kretase yaşlı bu volkanikler üzerine türbiditik çökel kayaçlarından oluşmuş 
Maestriştiyen-Paleosen yaşlı Bakırköy Formasyonu uyumlu olarak gelir. Tabanında ince ve orta 
katmanlı yarı pelajik kireçtaşları yer alır. Birim yukarıya doğru killi 
kireçtaşı-kiltaşı-kumtaşı-tüf-tüfit şeklinde devam etmektedir. Sahanın en genç birimi Eosen yaşlı 
bazaltik-andezitik lav ve piroklastiklerinden oluşan Kabaköy Formasyonu olup, tüm birimleri uyumsuz 
olarak örtmektedir. Bu birimler Geç Kretase-Tersiyer yaşlı bazik bileşimli intrüzifler tarafından 
kesilmiştir.

Doğu Pontid Tektonik Birliği’ne ait Kuzey Zon'da yer alan inceleme alanında, magmatik ve volkanik 
faaliyetler Üst Kretase-Eosen dönemine aittir. Çalışma alanı, bazik, asidik ve sedimanter 
kayaçlarla temsil edilir. Sahada kıvrım tektoniğinden çok kırık tektoniği gelişmiştir. KB-GD, KD-GB 
ve D-B olmak üzere üç farklı doğrultuda gelişmiş kırık sistemleri  mevcuttur.  Faylar;  ters,  
normal  ve  doğrultu  atımlıdır.  Doğrultu  atımlı  fayların
doğrultuları 15o-30o KB, eğimleri ise GB'dır. Ters faylar, 65o-75oKB doğrultulu olup, KD’ya

eğimlidir. Normal faylar, D-B doğrultulu K’e  eğimlidir. Sahadaki cevherleşmeler,  içinde bulunduğu 
asidik birimlerle eş yaşlı kırık sistemleriyle ilişkilidir.

Sahada cevherleşmeler, Geç Kretase yaşlı dasitik-riyolitik subvolkanik birimler ile eş yaşlı 

kırıkların, hidrotermal çözeltideki sülfit mineralleri (Cu,Pb,Zn) tarafından doldurulmasıyla 
stockwork (ağsal) ve dissemine olarak gelişmiştir. Ağsal yapıların yoğun olduğu alanlarda ayrışma 
(hidrotermal) ürünleri; silisleşme, killeşme ve hematitleşmedir. Jeokimyasal analizlerde baz 
metallerin yanında değerli metaller olarak Au ve Ag bulunur. Mineral parajenezi; pirit, galenit, 
sfalerit, kalkopirit ve fahlerz’ dir. Mineral süksesyonu; piritI-piritI, kalkopiritII-PiritIII, 
kalkopiritII, galenit, sfaleritI-sfaleritII-piritIV şeklindedir.

Cevherleşmelerin stratigrafisi, tektonik özellikleri, alterasyon zonlanması, minerallerin oluşum 
ısısı, cevher doku ve özellikleri dikkate alındığında, cevherleşmeler, su yüzeyine çıkmamış 
(subseafloor) ağsal, damarcıklı (stockwörk) ve dissemine tipte cevherleşmelerdir.